Language   

Joan Manuel Serrat: Mediterráneo

GLI EXTRA DELLE CCG / AWS EXTRAS / LES EXTRAS DES CCG
Back to the song page with all the versions


Versione in esperanto di Antonio Valen
MEDITERRÂNEO

Talvez porque minha infância
continua brincando na tua praia,
e escondido atrás dos juncos

dorme o meu primeiro amor,
levo tua luz e teu cheiro
aonde quer que eu vá,

e amontoado em tua areia
guardo amor, brinquedos e tristezas.

Eu,

Que na pele tenho o sabor
amargo do pranto eterno,
que derramaram em ti cem aldeias

de Algeciras a Estambul,
para que pintes de azul
tuas longas noites de inverno.

Por força de desventuras,
tua alma é profunda e escura.

A teus entardeceres vermelhos
se acostumaram meus olhos
como a curva na estrada...

Sou canto, sou mentiroso,
gosto do jogo e do vinho,
tenho alma de marinheiro.

O que vou fazer, se eu
nasci no Mediterrâneo?

E te aproximas, e te vais
depois de beijar minha aldeia.
Brincando com a maré

te vais, pensando em voltar.
Sois como uma mulher
perfurmadinha de alcatrão

que anseia e que se ama
que se conhece e se teme.

Ai...

Se um dia para meu mal
vem me buscar a morte.
Empurre ao mar minha barca

com um elevador outonal
e deixe que o temporal
raspe suas asas brancas.

E a mim enterre-me sem luto
entre a praia e o céu...

Na ladeira de um monte
mais alto que o horizonte.
Quero ter boa vista.

Meu corpo será caminho,
darei verde aos pinheiros
e amarelo à acácia.

Perto do mar. Porque eu
nasci no Mediterráneo.
MEDITERANEO

Eble ĉar infana mi
daŭre viastrande ludas,
eble ĉar la am' unua
en kanejo dormas nun,
tial do via parfum'
min akompanas alglua,
tial do ĉe via bordo
restas ludo, am' kaj zorgo.

Mi,
kies haŭto gustas jam
l' akran ploron enverŝitan
de popoloj cent en maron
-Ĝibraltar' ĝis Istanbul'-
por ke venku la lazur'
la vintro-noktan vualon.
Ofta misfortun' dolora
igis vin profundakora.

Alkutimiĝis l' okuloj
al ruĝaj krepusko-luloj
samkiel lontan' al disto.
Kantas mi se l' vino bonas,
ludemas kaj fanfaronas
kun koro de navigisto.
Sed ĉe la mar', ĉar min,
min lulis Mediteraneo
min lulis Mediteraneo.

Vi alvenas kun petol'
la vilaĝon flirte kisi,
sed vi, post momenta kuno,
ludas re kaj re sen fin'
kvazaŭ estus vi virin'
en rava gudra parfumo
kaj alloga kaj amika
kaj ĉiama kaj timiga.
Ve!

Kiam tagon de fatal'
venos preni min la Morto,
fratoj, ĉe aŭtuna vento
tranĉu ŝnuron sen dolor',
ke disrompu kun sonor'
mian boaton tempesto
kaj sepultu min fidele
apud-mare al-ĉiele.

En dekliv' de spino-monto,
pli alte ol horizonto
por vidi la mar-ebenon.
Korpo ludos simfonion:
verdigos mi la pinion,
bluigos la rosmarenon.
Ĉiam ĉe l' mar', ĉar min,
min lulis Mediteraneo,
min lulis Mediteraneo,
min lulis Mediteraneo.
Lajlajla..


Back to the song page with all the versions

Main Page

Note for non-Italian users: Sorry, though the interface of this website is translated into English, most commentaries and biographies are in Italian and/or in other languages like French, German, Spanish, Russian etc.




hosted by inventati.org