Lingua   

Στους χρόνους της καταστροφής [1922]

Maria Dimitriadi / Μαρία Δημητριάδη

Lista delle versioni e commenti


Ti può interessare anche...

Στη Νέα Σμύρνη μια γριά [1925]
(Nikos Xylouris / Νίκος Ξυλούρης)
Στο καφενείον Η ΕΛΛΑΣ ή Περάστε κόσμε [1950]
(Maria Dimitriadi / Μαρία Δημητριάδη)
Σαν τέλειωσε ο πόλεμος [1945]
(Nikos Xylouris / Νίκος Ξυλούρης)


[1969]
Το χρονικό
Στίχοι: Κ.Χ Μύρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Gli "Annali" di K.H.Myris
versi di K.H. Myris
Musica di Yannis Markopoulos
Prima interpretazione di Maria Dimitriadi


hroniko


Ο Κ.Χ. Μύρης με τη Νένα Βενετσάνου. K.H.Myris assieme a Nena Venetsanou.
Ο Κ.Χ. Μύρης με τη Νένα Βενετσάνου. K.H.Myris assieme a Nena Venetsanou.
Το Χρονικό Κ.Χ.Μύρη και Γιάννη Μαρκόπουλου
Gli "Annali" di K.H.Myris e Yannis Markopoulos


”Το κίνημα ξεκίνησε με το Χρονικό.”

Η σύλληψη του Χρονικού έγινε τον Μάρτιο του 1967 για να παρουσιαστεί στον «Μουσικό Αύγουστο» στον Λυκαβηττό. Τον Απρίλιο του 1967 πρόβαρε η Μαρία Φαραντούρη. Ο αρχικός πυρήνας ήταν οκτώ τραγούδια. Μετά το πραξικόπημα, τα πάντα ανατράπηκαν. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος έφυγε για το Λονδίνο. Σε πρόχειρη μαγνητοφώνηση για πιάνο και φωνή (του συνθέτη) το "Χρονικό" έγινε πρώτα γνωστό στην Ευρώπη των εμιγκρέδων.
Το είχαν ακούσει η Ασπασία Παπαθανασίου, ο Τάκης Λαμπρίας, ο Μάριος Πλωρίτης, ο Βασίλης Βασιλικός κ.α. Το 1970, συμπληρώθηκε με τέσσερα τραγούδια: το Π.Χ (το τραγούδι του Προμηθέα, όπου τρεις σταυρώνουν τον Τιτάνα και ο τίτλος έπαιζε ανάμεσα στο «Προ Χριστού» και στο «Παραδείγματος Χάριν»), Το λιονταρόπουλο (νανούρισμα αφιερωμένο στην κόρη μου που γεννήθηκε εκείνη τη χρονιά), Στο καφενείον "Η Ελλάς" και το τελικό τραγούδι, ("Πως να τραγουδήσω, πώς να σας μιλήσω") και βέβαια με την συνταρακτική φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Επειδή δεν γνωρίζαμε τη μοίρα του έργου, στη λογοκρισία τα έστειλα με το ψευδώνυμο Κ.Χ.Μύρης, που το κράτησα έκτοτε ως γουρλίδικο.
Η λογοκρισία «έκοψε» δύο τραγούδια, που τώρα ο Γ.Μαρκόπουλος τα συμπεριέλαβε με τη φωνή του στην επανέκδοση τσε CD. Ο «Μύθος» του έργου οφείλεται στις ζωντανές εκτελέσεις στη «Λήδρα» όπου κάθε βράδυ συνέρρεαν πλήθη φοιτητών, συνειδητών πολιτών και αρκετών επωνύμων (Κ. Δοξιάδης, Γ. Σαββίδης, Χρ. Λαμπράκης, Σ.Φυντανίδης, Γ.Ρωμαίος, Τ.Λαμπρόπουλος, Αλ.Πατσιφάς κ.α.)
Ο Ρ. Μπήτον στην εισαγωγή του στη Νεοελληνική Λογοτεχνία, αφιερώνει μια σελίδα στο «κίνημα» που ξεκίνησε με το Χρονικό.


Ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Yannis Markopoulos.
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Yannis Markopoulos.

”Il movimento ebbe inizio con gli 'Annali'”


Il progetto per gli “Annali” nacque nel marzo 1967, per essere poi presentati all' “Agosto Musicale” al Licabetto. Nell'aprile del 1967 stava provando Maria Farandouri. Il nucleo originario consisteva in otto canzoni. Dopo il colpo di stato, tutto quanto andò a gambe all'aria. Yannis Markopoulos scappò a Londra; in una registrazione improvvisata su magnetofono per piano e voce (quella dell'autore), gli “Annali” furono conosciuti prima tra i rifugiati politici greci in Europa.
Li avevano ascoltati Aspasia Papathanasiou, Takis Lambrias, Marios Ploritis, Vasilis Vasilikos e altri; nel 1970 furono completati con quattro altre canzoni: Π.Χ. (la canzone di Prometeo, dove in tre crocifiggono il Titano -il titolo è un gioco di sigle tra Προ Χριστού “a.C., avanti Cristo” e παραδείγματος χάριν “p.es., per esempio”), Το λιονταρόπουλο (una ninna-nanna dedicata a mia figlia, che era nata in quegli anni), Στο καφενείον “Η Ελλάς” e la canzone finale (”Πώς να τραγουδήσω, πώς να μιλήσω”), con la voce senz'altro sconvolgente di Nikos Xylouris. Poiché non potevamo sapere che sorte avrebbe avuto l'opera, la mandai alla censura con lo pseudonimo di “K.H.Myris”, che da allora mi è rimasto come nome d'arte.
La censura tagliò due canzoni, che ora sono state reinserite da Yannis Markopoulos, e da lui cantate, nella riedizione del CD. Il “mito” dell'opera è dovuto alle rappresentazioni dal vivo alla “Lidra” [il locale ateniese di Xylouris, ndt.], dove ogni sera accorrevano frotte di studenti, di cittadini consapevoli e anche parecchie personalità (K. Doxiadis, G. Savvidis, Chr. Lambrakis, S. Fyndanidis, G. Romeos, T. Lambropoulos, A. Patsifàs e altri).
R. Beaton, nell'introduzione alla sua “Letteratura Greca Moderna”, dedica una pagina al “movimento” che ebbe inizio con gli “Annali”.




  • Το Χρονικό - Πρώτο μέρος
  • Ο γίγαντας [π. Χ.]
  • Στους χρόνους της καταστροφής [1922]
  • Στη Νέα Σμύρνη μια γριά [1925]
  • Αρχάγγελος
  • Πόσα χρόνια δίσεκτα [1940]
  • 'Ηταν ο τόπος μου [1944]
  • Σαν τέλειωσε ο πόλεμος [1945]
  • Ο γερο-δάσκαλος [1946]
  • Στο καφενείον Η ΕΛΛΑΣ ή Περάστε κόσμε [1950]
  • Το λιονταρόπουλο
  • Πώς να τραγουδήσω [Τελευταίο μέρος]

  • Στους χρόνους της καταστροφής
    εικοσιδυό και πέρα
    φονιάδες παραμόνευαν
    το γέρο μου πατέρα.

    Οι τοίχοι γέμιζαν αυτιά
    οι νύχτες κρύα μάτια
    οι πόρτες κρύβανε φωνές
    σκιές τα σκαλοπάτια.

    Πικροί καιροί σημαδιακοί
    με δάκρυα κι αλάτι
    με του δασκάλου τη φωνή
    το χέρι του εργάτη.

    Μαζί με κείνους στο σταυρό
    παρά να προσκυνήσω
    παρά να πάω μπρός σκυφτός
    ορθός να πολεμήσω.

    Τα χέρια νά ‘ναι σίδερα
    και θα γυρίσει η σφαίρα
    θα φέρει κάτω το φονιά
    και πάνω τον πατέρα.

    inviata da Riccardo Venturi - 16/3/2009 - 14:40




    Lingua: Italiano

    Versione italiana di Riccardo Venturi
    Piacenza, 17 marzo 2009

    Gli “anni della catastrofe” di questa canzone sono quelli della guerra greco-turca che portò alla disfatta dell'idea imperialistica della “Grande Grecia” (Μεγάλη Ελλάς). Nel 1922 la vittoriosa controffensiva della Turchia guidata da Atatürk portò all'espulsione in massa dei greci dall'Asia Minore: una grecità millenaria veniva così ad essere totalmente sradicata. Nella storia greca moderna si tratta della “catastrofe” per antonomasia: con la sconfitta e una massa di profughi senza più nulla, si aprì il periodo di instabilità, di colpi di stato continui e di dittature che portarono a quella, durata fino all'invasione nazifascista, di Metaxas. [RV]
    NEGLI ANNI DELLA CATASTROFE

    Negli anni della catastrofe,
    - il '22 e oltre -
    degli assassini erano all'agguato
    del mio vecchio padre.

    I muri si riempivano di orecchi,
    le notti erano freddi occhi
    le porte nascondevano voci,
    gli scalini celavano ombre.

    Tempi amari, pieni di cicatrici,
    di lacrime e sangue
    con la voce del maestro
    e la mano del lavoratore.

    Piuttosto che inginocchiarmi
    davanti a una croce, piuttosto
    che camminare a testa bassa
    con loro, dritto, combattessi!

    Le mani siano ferri
    e girerà la sfera:
    l'assassino andrà giù
    e mio padre, in su.

    17/3/2009 - 17:21




    Lingua: Finlandese

    Versione finlandese di Markus Torssonen
    Markus Torssosen suomennos
    ΜάρκοςΤο, Markus Torssonen © 21-11-2008 @ 11:49
    stixoi.info
    VUOSINA KATASTROFIN [1922]

    Vuosina katastrofin
    kaksikymmentä kaksi ja ennen
    murhaajat väijyivät
    vanhaa isääni.

    Seinät täynnä korvia
    yöt kylmiä silmiä
    ovet kätkivät huutoja
    varjot portaita.

    Katkeria aikoja merkitsemiä
    kyynelten suolaisten
    opettajan äänen
    käden työläisen.

    Heidän kanssaan ristinmerkissä
    sijaan kumartelemisen
    sijaan kulkemisen kumarassa
    pystyssä taistelen.

    Kädet olkoot rautaiset
    ja kääntyy luoti
    pudottaa alas murhaajan
    ja kohottaa ylös isän.

    inviata da CCG/AWS Staff - 16/3/2009 - 14:46



    Pagina principale CCG

    Segnalate eventuali errori nei testi o nei commenti a antiwarsongs@gmail.com




    hosted by inventati.org