Lingua   

Το Μονόγραμμα

Mikis Theodorakis / Mίκης Θεοδωράκης
Pagina della canzone con tutte le versioni


OriginaleVersione italiana di Gian Piero Testa
ΤΟ ΜΟΝΌΓΡΑΜΜΑIL MONOGRAMMA
  
Θά πενθώ πάντα μ’ ακούς; γιά σένα,Sempre porterò il lutto - mi senti ? - per te
μόνος, στόν Παράδεισοtutto solo, in Paradiso
  
Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιέςDevierà altrove le linee
Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχοςDel palmo, il Destino, come un manovratore
Μια στιγμή θά συγκατατεθεί ο ΚαιρόςA un certo punto lo consentirà il Tempo
  
Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποιSe non così come, gli uomini si amano infatti
  
Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μαςMetterà in scena il cielo le nostre viscere
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότηταE colpirà l'innocenza il mondo
Μέ το δριμύ του μαύρου του θανάτου.Col rigore del nero della morte
  
ΙΙ.ΙΙ.
  
Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τα χρόνια που έρχονταιPorto il lutto per il sole e porto il lutto per gli anni che arrivano
Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’ άλλα πού πέρασανSenza di noi e canto gli altri quelli che sono passati
Εάν είναι αλήθειαSe sono verità
  
Μιλημένα τα σώματα καί οί βάρκες πού έκρουζαν γλυκάI corpi complici e quel sommesso toccarsi delle barche
Οί κιθάρες πού αναβόσβησαν κάτω από τα νεράLe chitarre che baluginarono al di sotto dell'acqua
Τά "πίστεψέ με" και τα "μή"I "credimi" e i "non"
Μια στόν αέρα μια στή μουσικήUn po' nella musica e un po' nel vento
  
Τα δυο μικρά ζωα, τα χέρια μαςLe due bestiole, le nostre mani
Πού γύρευαν ν’ ανέβουνε κρυφά το ένα στό άλλοChe di nascosto cercavano di salire l'una sull'altra
Η γλάστρα μέ το δροσαχί στίς ανοιχτές αυλόπορτεςIl vaso imperlato di rugiada nei portoni aperti dei cortili
Καί τα κομμάτια οί θάλασσες πού ερχόντουσαν μαζίE le schegge dei mari che ci giungevano ricomposte
Πάνω απ’ τίς ξερολιθιές, πίσω άπ’ τούς φράχτεςSopra, dai muretti a secco, dietro, dalle recinzioni
Τήν ανεμώνα πού κάθισε στό χέρι σούL'anemone che prese posto nella tua mano
Κι έτρεμες τρεις φορές το μώβ τρεις μέρες πάνω απόE per tre volte vibrò il suo violetto per tre giorni sopra
τούς καταρράχτεςle cascate
  
Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώSe queste sono verità, io canto
Τό ξύλινο δοκάρι καί το τετράγωνο φαντόLa trave di legno e il tappeto quadrato
Στόν τοίχο μέ τη Γοργόνα μέ τα ξέπλεκα μαλλιάSul muro con la Sirena dalle chiome scomposte
Τή γάτα πού μάς κοίταξε μέσα στά σκοτεινάIl gatto che nel buio ci stette a guardare
  
Παιδί μέ το λιβάνι καί μέ τόν κόκκινο σταυρόUn ragazzo con l'incenso e la croce cremisi
Τήν ώρα πού βραδιάζει στών βράχων το απλησίαστοQuando scende la sera sull'inaccessibilità degli scogli
Πενθώ το ρούχο πού άγγιξα καί μού ήρθε ο κόσμος.Porto il lutto per la veste che sfiorai e venne a me il mondo
  
ΙΙΙ.ΙΙΙ.
  
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μέναCosì parlo di te e di me
  
Επειδή σ’ αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρωPoiché ti amo e nell'amore so
Νά μπαίνω σάν ΠανσέληνοςEntrare come un Plenilunio
Από παντού, γιά το μικρό το πόδι σού μες στ’ αχανήDa ogni dove, per il tuo piedino dentro le immense
σεντόνιαlenzuola
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τη δύναμηA sfogliare gelsomini e ho il potere
Αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνωDi soffiare su te dormiente e di sospingerti
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοέςPer luminosi passaggi e segreti portici marini
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμεAlberi ipnotizzati dentro l'argento delle ragnatele
  
Ακουστά σ’ έχουν τα κύματαHanno di te le onde udito
Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάςCome accarezzi come baci
Πώς λές ψιθυριστά το "τί" καί το "έ"Come sussurrando dici il "cosa" e l' "eh"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμοTutto intorno al collo al golfo
Πάντα εμείς το φως κι η σκιάNoi sempre la luce e l'ombra
  
Πάντα εσύ τ’ αστεράκι καί πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενοTu sempre la stellina e io sempre il bruno scafo
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιάTu sempre il porto e fanale di dritta io
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιάIl molo bagnato e il brillio sopra i remi
  
Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδεςLassù nella casa coi tralci della vite
Τά δετά τριαντάφυλλα, καί το νερό πού κρυώνειCon le rose legate e l'acqua che si raffredda
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνειTu sempre la statua di pietra e io l'ombra che si allunga
Τό γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας πού το ανοίγει εγώTu la persiana socchiusa e io il vento che la spalanca
Επειδή σ’ αγαπώ καί σ’ αγαπώPerché ti amo e ti amo
Πάντα Εσύ το νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τόTu sempre la moneta e io la venerazione che
Εξαργυρώνει:Dice quanto vale:
  
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στόν άνεμοTanto per la notte, tanto per il grido nel vento
Τόσο η στάλα στόν αέρα, τόσο η σιγαλιάTanto per la goccia nell'aria, tanto per il silenzio
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτικήTutto intorno il dominio del mare
Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστραUna cupola il cielo con le stelle
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοήTanto per il tuo lentissimo respiro
  
Πού πια δεν έχω τίποτε άλλοPoiché ormai altro più non ho
Μές στούς τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμαTra le quattro mura, il soffitto, il pavimento
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μουDa gridare per te e mi colpisce la mia voce allora
Νά μυρίζω από σένα καί ν’ αγριεύουν οί άνθρωποιDa profumare di te e si infuria la gente allora
Επειδή το αδοκίμαστο καί το απ’ αλλού φερμένοPerché l'estraneo e l'inesplorato
Δεν τ’ αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούςNon lo sopporta l'uomo e non è tempo ancora, mi senti
Είναι νωρίς ακόμη μες στόν κόσμο αυτόν αγάπη μουNon è tempo ancora tra questa gente, amore mio
  
ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.DI PARLARE DI TE E DI ME
  
ΙV.ΙV.
  
Είναι νωρίς ακόμη μες στόν κόσμο αυτόν, μ’ ακούςNon è tempo ancora tra questa gente, mi senti
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα μ’ ακούςNon sono i mostri domati ancora, mi senti
Τό χαμένο μου το αίμα καί το μυτερό, μ’ ακούςIl mio sangue perduto e il coltello, mi senti
ΜαχαίριAcuminato
Σάν κριάρι πού τρέχει μες στούς ουρανούςCome un ariete che corre nei cieli
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ ακούςE fa a pezzi i rami delle stelle, mi senti
Είμ’ εγώ, μ’ ακούςSono io, mi senti
Σ’ αγαπώ, μ’ ακούςTi amo, mi senti
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώTi tengo la mano, ti porto e ti faccio indossare
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας, μ’ ακούςLa bianca veste nuziale di Ofelia, mi senti
Πού μ’ αφήνεις, πού πάς καί ποιος, μ’ ακούςDove mi lasci, dove vai, e chi, mi senti
  
Σού κρατεί το χέρι πάνω απ’ τούς κατακλυσμούςTi tiene per la mano sopra i cataclismi
  
Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβεςLe gigantesche liane e le lave dei vulcani
Θά `ρθει μέρα, μ’ ακούςVerrà il giorno, mi senti
Νά μάς θάψουν κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοιChe ci seppelliranno e il lungo ordine d'anni che poi verrà
Λαμπερά θά μάς κάνουν περώματα, μ’ ακούςCi ridurrà a fossili lucenti, mi senti
Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά, ν’ ακούςChe vi splenda sopra l'insensibilità, mi senti
Τών ανθρώπωνDegli uomini
Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξειE che ci scagli in migliaia di frammenti
Στά νερά ένα ένα, μ’ ακούςNelle acque a uno a uno, mi senti
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούςConto i miei tristi ciottoli, mi senti
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούςE il tempo è una grande chiesa, mi senti
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών ΑγίωνDove talora le icone dei Santi
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούςVersano lacrime vere, mi senti
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούςLe campane aprono lassù, mi senti
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσωUn varco profondo perché io vi passi
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούςGli Angeli aspettano con ceri e salmi funebri
Πουθενά δεν πάω, μ’ ακουςMa in nessun luogo io vado, mi senti
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ’ ακούςO nessuno o tutti e due insieme, mi senti
  
Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ ακούςQuesto fiore della tempesta, mi senti
Τής αγάπηςE dell'amore
Μια γιά πάντα το κόψαμεUna volta per tutte l'abbiamo colto
Καί δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούςE non è dato che rifiorisca in altro modo, mi senti
Σ’ άλλη γή, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούςIn altra terra, su altra stella, mi senti
Δεν υπάρχει το χώμα δεν υπάρχει ο αέραςNon c'è più quella zolla non c'è più quell'aria
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούςCui ci accostammo noi, mi senti
  
Καί κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούςE nessun giardiniere ebbe mai la buona sorte
  
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούςDa tanto inverno e da tante boree, mi senti
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούςDi scrollare un fiore, solo noi, mi senti
Μές στή μέση τής θάλασσαςIn mezzo al mare
Από το μόνο θέλημα τής αγάπης, μ’ ακούςDa una sola volontà d'amore
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούςFacemmo emergere un'isola tutta intera, mi senti
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούςCon grotte promontori e dirupi fioriti
άκου, άκουsenti, senti
Ποιος μιλεί στά νερά καί ποιος κλαίει ακούς;Chi parla alle acque, chi piange - senti ?
ποιος γυρευει τον αλλο, ποιος φωναζειChi cerca l'altro, chi grida -
ακους;senti ?
Είμ’ εγώ πού φωνάζω κι είμ’ εγώ πού κλαίω, μ’ ακούςSono io che grido e sono io che piango, mi senti
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς.Ti amo, ti amo, mi senti
  
V.V.
  
Γιά σένα έχω μιλήσει σέ καιρούς παλιούςDi te ho parlato nei tempi andati
Μέ σοφές παραμάνες καί μ’ αντάρτες απόμαχουςCon balie sagge e ribelli veterani
Από τι νά `ναι πού έχεις τη θλίψη του αγριμιούCom'è che hai la tristezza della fiera
Τήν ανταύγεια στό μέτωπο του νερού του τρεμάμενουIl riflesso dell'acqua increspata sulla fronte
Καί γιατί, λέει, νά μέλει κοντά σου νά `ρθωE perché mai accadrebbe che io ti venga accanto
Πού δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τόν άνεμοIo che non voglio amore ma voglio il vento
Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τόν καλπασμόMa voglio il galoppo del mare spazzato che s'impenna
  
Καί γιά σένα κανείς δεν είχε ακούσειE di te nessuno aveva mai udito
Γιά σένα ούτε το δίκταμο ούτε το μανιτάριDi te non il dittamo non il fungo
Στά μέρη τ’ αψηλά της Κρήτης τίποταSulle terre alte di Creta nulla
Γιά σένα μόνο δέχτηκε ο Θεός νά μου οδηγεί το χέριDi te solo che Dio accettò di guidarmi la mano
  
Πιο δω, πιο κεί, προσεχτικά σ’ όλα το γύροPiù in qua più in là cautamente tutto intorno
Του γιαλού του προσώπου, τούς κόλπους, τα μαλλιάAlla riviera del tuo volto, ai golfi, alle chiome
Στό λόφο κυματίζοντας αριστεράChe in cima al colle* ondeggiano a sinistra
  
Τό σώμα σου στή στάση του πεύκου του μοναχικούAl tuo corpo in posa di pino solitario
Μάτια της περηφάνειας καί του διάφανουOcchi della fierezza e della trasparenza
Βυθού, μέσα στό σπίτι μέ το σκρίνιο το παλιόDei fondali, dentro la casa con la vecchia credenza
Τίς κίτρινες νταντέλες καί το κυπαρισσόξυλοI merletti gialli e il legno di cipresso
Μόνος νά περιμένω που θά πρωτοφανείςSolo, ad aspettare dove prima saresti apparsa
  
Ψηλά στό δώμα ή πίσω στίς πλάκες της αυλήςSopra nella soffitta o dietro sulle lastre del cortile
Μέ τ’ άλογο του Αγίου καί το αυγό της ΑνάστασηςCol cavallo del Santo e l'uovo della Resurrezione
  
Σάν από μια τοιχογραφία καταστραμμένηCome da un affresco sbriciolato
Μεγάλη όσο σέ θέλησε η μικρή ζωήGrande quanto ti volle la tua piccola vita
Νά χωράς στό κεράκι τη στεντόρεια λάμψη τήν ηφαιστειακήDa accogliere nella candelina lo stentoreo bagliore dei vulcani
Πού κανείς νά μην έχει δεί καί ακούσειChe nessuno abbia visto e abbia udito
Τίποτα μες στίς ερημιές τα ερειπωμένα σπίτιαNulla le case diroccate nei deserti
Ούτε ο θαμμένος πρόγονος άκρη άκρη στόν αυλόγυροNé l'avo nella tomba sull'orlo del cortile
Γιά σένα, ούτε η γερόντισσα μ’ όλα της τα βοτάνιαDi te, nemmeno la vecchia con tutte le sue erbe
Γιά σένα μόνο εγώ, μπορεί, καί η μουσικήDi te io solo, forse, e la musica che mi ricaccio dentro
Πού διώχνω μέσα μου αλλ’ αυτή γυρίζει δυνατότερηMa più potente essa mi ritorna
Γιά σένα το ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώDi te il petto di dodicenne non formato
Τό στραμμένο στό μέλλον με τόν κρατήρα κόκκινοRitorto al cratere rosso del futuro
Γιά σένα σάν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρήDi te il profumo amaro come uno spillone
Πού βρίσκει μες στό σώμα καί πού τρυπάει τη θύμησηChe fruga dentro il corpo e perfora la memoria
Καί νά το χώμα, νά τα περιστέρια, νά η αρχαία μας γή.Ed ecco il suolo, ecco i colombi ecco la nostra terra antica
  
VI.VI.
  
Έχω δεί πολλά καί η γή μες απ’ το νού μου φαίνεται ωραιότερηMolte cose ho veduto e da dentro questa mente mia più bella la terra appare
Ώραιότερη μες στούς χρυσούς ατμούςPiù bello tra i vapori dorati
Η πέτρα η κοφτερή, ωραιότεραLo scoglio affilato, più bello
Τά μπλάβα των ισθμών καί οί στέγες μες στά κύματαDegli istmi il bruno e i tetti dentro l'onda
Ωραιότερες οί αχτίδες όπου δίχως να πατείς περνάςPiù belli i raggi che passi senza posare il piede
Αήττητη όπως η Θεά της Σαμοθράκης πάνω από τα βουνάInvitta come la dea di Samotracia sui monti sorgenti
τής θάλασσαςdal mare
  
Έτσι σ’ έχω κοιτάξει πού μου αρκείCosì ti guardai che mi basta
Νά `χει ο χρόνος όλος αθωωθείPerché il tempo tutto sia scagionato
Μές στό αυλάκι που το πέρασμα σου αφήνειPerché dentro la scia che il tuo passaggio lascia
Σάν δελφίνι πρωτόπειρο ν’ ακολουθείL'anima mia ti segua, delfino principiante
  
Καί νά παίζει μέ τ’ άσπρο καί το κυανό η ψυχή μου !A giocare col bianco e il blu !
  
Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθείNike, vittoria dove sono stato vinto
Πρίν από τήν αγάπη καί μαζίPrima dell'amore e poi insieme
Γιά τη ρολογιά καί το γκιούλ μπιρσίμιVa' alla passiflora va' a ricamare rose di seta**
Πήγαινε, πήγαινε καί ας έχω εγώ χαθείe non importa se mi sarò perso
  
Μόνος καί άς είναι ο ήλιος που κρατείς ένα παιδίSolo, e che importa se il sole cui dai la mano
νεογέννητοsia un bambino appena nato
Μόνος, καί ας είμ’ εγώ η πατρίδα που πενθείSolo ! e sia pur io la patria in lutto
Ας είναι ο λόγος που έστειλα νά σου κρατεί δαφνόφυλλοE una foglia di lauro sappia darti la parola che inviai
Μόνος, ο αέρας δυνατός καί μόνος τ’ ολοστρόγγυλοSolo ! il vento impetuoso e solo , la sfera perfetta
Βότσαλο στό βλεφάρισμα του σκοτεινού βυθούDel ciottolo nel batter di ciglia del fondo tenebroso
Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στούς καιρούς τόν Παράδεισο !Il pescatore che trasse fuori e nel tempo indietro ributtò il Paradiso!
  
VII.VII.
Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησίSul Paradiso ho segnato un'isola
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσαIdentica a te e una casa presso il mare
  
Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρήCon un letto grande e una porta piccola
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώHo mandato un'eco giù nel profondo
Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώPer guardarmi ogni mattina al mio risveglio
  
ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟE VEDERTI PER META' TRAVERSARE L'ACQUA
ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΝΑ ΣΕ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...E PER META' PIANGERTI DENTRO IL PARADISO...


Pagina della canzone con tutte le versioni

Pagina principale CCG


hosted by inventati.org