Language   

Er zijn soldaten uit Beverlo vertrokken (Beverlo-lied)‎

Wannes Van de Velde
Back to the song page with all the versions


OriginalVersion française / Versione francese / French version / Ranskankielinen ...
ER ZIJN SOLDATEN UIT BEVERLO VERTROKKEN (BEVERLO-LIED)‎

Er zijn soldaten uit Beverlo vertrokken.
Ze zijn als beesten naar 't front gedreven.
Ze zijn als beesten naar 't front gedreven,
naar 't schaamteloos kerkhof van onze jeugd.

‎'t Was in de winter, het ijs lag op de vlakte.
Mijn beide voeten zijn er bevroren.
Mijn beide voeten zijn er bevroren,
ik werd vervoerd naar een hospitaal.

Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!
Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!‎

Mijn beide voeten heeft men mij afgenomen.
Twee houten krukken heb 'k gekregen.
Twee houten krukken heb 'k gekregen,
en 'k werd naar het ouderhuis gestuurd.

Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!
Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!‎

Men heeft mij ook nog een staatspensioen gegeven,
van een paar centen, te weinig om te leven.
Zo word ik nu naar de bedelstaf gedreven
om niet te kreperen van hongersnood.

Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!
Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!‎

Ik heb door tal van landen gezworven,
en af en toe wat medelij verworven,
maar de patroons voor wier geld ik heb gevochten
gaven me geen cent toen ik er om vroeg.
Maar de patroons voor wier geld ik heb gevochten
gaven me geen cent toen ik er om vroeg.

Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!
Laat ons feesten, optimisten, dierelomleine, dierelomla!‎
BEVERLO

Pour la patrie, on fabrique des soldats.
Comme du bétail, on les jette au combat.
Comme du bétail, on les jette au combat,
ce cimetière de nos enfants.

C’était l’hiver, le givre couvrait la plaine.
Les pieds gelés, j’attendais qu’on m’emmène.
Les pieds gelés, j’attendais qu’on m’emmène,
la chirurgienne les a coupés.

Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !
Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !

On m’a donné, au lieu de mes pieds agiles,
jambes de bois, d’infâmes béquilles.
Jambes de bois, d’infâmes béquilles,
et à la maison on me transporta.

Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !
Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !

On m’a donné, pour payer mon sacrifice,
pension d’État, que Dieu vous bénisse.
Pension d’État, que Dieu vous bénisse,
pour assez manger, il m’faut la charité.

Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !
Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !

Depuis, j’ai vu bien des gens, beaucoup d’pays,
tout en mendiant, tout en disant « merci »,
mais les patrons, pour lesquels je m’suis crevé,
quand je les approchais, ne m’ont rien donné.
Mais les patrons, pour lesquels je m’suis crevé,
quand je les approchais, ne m’ont rien donné.

Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !
Rippici, c’est la fête, turelurelette, turelurelà !


Back to the song page with all the versions

Main Page

Note for non-Italian users: Sorry, though the interface of this website is translated into English, most commentaries and biographies are in Italian and/or in other languages like French, German, Spanish, Russian etc.




hosted by inventati.org