Lingua   

L'Internationale

Eugène Pottier
Pagina della canzone con tutte le versioni


OriginaleGRECO [1] / GREEK [1]
L'INTERNATIONALE


Au citoyen Gustave LEFRANÇAIS, membre de la commune.

Debout, les damnés de la terre
Debout, les forçats de la faim!
La raison tonne en son cratère
C'est l'éruption de la fin.
Du passé faisons table rase
Foules, esclaves, debout, debout
Le monde va changer de base
Nous ne sommes rien, soyons tout!

C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain

Il n'est pas de sauveurs suprêmes
Ni Dieu, ni César, ni tribun,
Producteurs, sauvons-nous nous-mêmes
Décrétons le salut commun
Pour que le voleur rende gorge
Pour tirer l'esprit du cachot
Soufflons nous-mêmes notre forge
Battons le fer quand il est chaud.

C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain

L'état comprime et la loi triche
L'impôt saigne le malheureux
Nul devoir ne s'impose au riche
Le droit du pauvre est un mot creux
C'est assez, languir en tutelle
L'égalité veut d'autres lois
Pas de droits sans devoirs dit-elle
Egaux, pas de devoirs sans droits.

C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain

Hideux dans leur apothéose
Les rois de la mine et du rail
Ont-ils jamais fait autre chose
Que dévaliser le travail
Dans les coffres-forts de la bande
Ce qu'il a crée s'est fondu
En décrétant qu'on le lui rende
Le peuple ne veut que son dû.

C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain

Les rois nous saoulaient de fumées
Paix entre nous, guerre aux tyrans
Appliquons la grève aux armées
Crosse en l'air, et rompons les rangs
S'ils s'obstinent, ces cannibales
A faire de nous des héros
Ils sauront bientôt que nos balles
Sont pour nos propres généraux.


C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain

Ouvriers, paysans, nous sommes
Le grand parti des travailleurs
La terre n'appartient qu'aux hommes
L'oisif ira loger ailleurs
Combien, de nos chairs se repaissent
Mais si les corbeaux, les vautours
Un de ces matins disparaissent
Le soleil brillera toujours.

C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
C'est la lutte finale
Groupons-nous, et demain
L'Internationale
Sera le genre humain
H ΔIEΘNHΣ

Eμπρός της γης oι κολασμένοι,
Tης πείνας σκλάβοι εμπρός! Eμπρός!
Eμπρός το δίκιο απ’τον κρατήρα,
Bγαίνει σαν βροντή, σαν κεραυνός.
Φτάνουν πιά της σκλαβιάς τα χρόνια,
Tώρα εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν εμείς.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.

Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
Mε πλάνα λόγια μας γελούν,
Tης γης oι δούλοι κι οι ραγιάδες
Mονάχοι τους θα σωθούν.
Για να σπάσουμε τα δεσμά μας
Για να πάψει πιά η σκλαβιά
Nα νιώσουμε τη γροθιά μας
Kαι της ψυχής μας τη φωτιά.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.

Εμπρός μονάχη μας ελπίδα,
Είναι η σφιγμένη μας γροθιά!
Κάτω οι πόλεμοι και η πατρίδα
Ζήτω, ζήτω η λευτεριά!
Και αν θελήσουν να δοκιμάσουν
Της ψυχής μας τους κεραυνούς,
Να ιδούνε τότες θα προφτάσουν
Πως είναι οι σφαίρες μας για αυτούς.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.

Σκληρός ο νόμος μας ξεσκίζει
Κι οι φόροι ασήκωτοι για μας!
Ο πλούσιος ότι κι αν κερδίζει
Είναι πλούτος της κλεψιάς.
Η σκλαβιά, η αδικία φτάνει
Όχι πια ταπεινοί σκυφτοί
Αδέλφια η φύση όλους μας κάνει
Και είμαστε ίσοι μπρος σε αυτή.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.

Οι πλούσιοι άσπλαχνα μας γδέρνουν
Και μας αρπάζουν το ψωμί,
Τον κόπο μας και αυτοί κι αν παίρνουν
Για μας η πεινά πληρωμή.
Της δουλείας óλοι οι κλέφτες κάτου
Δίκιο τώρα ο φτωχός ζητάει,
Όσο γυρεύει είναι δικά του
Κι όταν θελήσει τα αποκτάει.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.

Εμάς που αδιάκοπα η δουλεία μας,
Γεννάει της γης τους θησαυρούς!
Όλα τα πλούτη είναι δικά μας,
Όλα ανήκουν στους φτωχούς.
Τώρα πια κόρακες και ακρίδες
Δεν σκεπάζουν τον ουρανό
Χρυσός ο ήλιος στέλνει αχτίδες
Χαμόγελο παντοτινό.

Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Στον αγώνα ενομένοι
Kι ας μη λείψει κανείς!
O νά τη! Mας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.


Pagina della canzone con tutte le versioni

Pagina principale CCG


hosted by inventati.org