Lingua   




Μίκη Θεοδωράκη
Διόνυσος



1. Η πομπή συνεχίζεται
Ορχηστρικό


2. Η απολογία του Διόνυσου


Γεια και χαρά σας άσπιλοί δικαστές
είμαι μπροστά σας
βγάλτε νύχια και φωτιές
η τιμωρία τρομερή
πρέπει να βγει από τη συνάθροιση αυτή.

Κάψτε τους στίχους κάθε μελωδία μαγική
που μας πηγαίνει σ' άγνωστη μεριά χιμαιρική.

Γεια και χαρά του κόσμου αυτού οι δυνατοί
είμαι μπροστά σας
βγάλτε νύχια και χολή
σαν τα βουνά
που κλείνουν μέταλλα σκληρά
και τα τρυπούν
και την καρδιά τους την πονούν
μα η καρδιά
μες απ'τα νύχια τους γλιστρά
και τραγουδά.

Αντιστροφή Α'

Πάγανα πάνε οι στρατιές
στου Διονύσου τις κορφές
για ν'ανάψουνε φωτιές.

Να κάψουν θέλουν το θεό
με τις νυφούλες στο πλευρό
και τ'αγόρια στο χορό.

Αντιστροφή Β'

Διόνυσέ μου
με τ'ασίκικα φτερά, παλικάρι μου,
με του τράγου το κορμί, παλικάρι μου
σέρνεις πρώτος τη πομπή
Διόνυσέ μου,
κοίτα ποιός σ'ακολουθεί
'Ελληνες κι αλλοδαποί.

3. Μια φυλακή


Μια φυλακή
- πως μας φτάσαν ως εδώ;
μια φυλακή
η ζωή μου φυλακή.

Χορίς ποινή
- πως μας φτάσαν ως εδώ;
χορίς δικαστή
η ζωή μου φυλακή.

Στου Μακρυγιάννη
πριν προλάβεις να μιλήσεις
Εγγλέζου βόλι σε γονάτισε.
Μας κοίταξες με βλέμμα μελαγχολικό
να σκεφτόσουνα θαρρείς
πόσο λίγο η μέρα κράτησε.

Μες στις πλατείες
ένας ένας καθισμένοι
τη μοναξιά μας γραμμένη
τη σφράγισες με βλέμμα μελαγχολικό
ποιός θα πει το μυστικό
στη ζωή μας χαμένη.

4. Το ψυγείο


Μην ρωτάς καρδιά μου
μην καρδιοχτυπάς
πίκρες, παραμύθια
τέλειωσαν για μας.

Στο τηλέφωνο σου
όλοι οι αριθμοί
έχουν παραλήπτη
μια ζωή νεκρή.

Αν έχεις μάτια που κοιτούν
κι αν έχεις στήθια που πονούν
πως την αντέχεις δε μου λες
τέτοια ζωή χορίς να κλαίς;

'Οσοι αγαπήσαν
κείτονται νεκροί
όσοι προσκυνήσαν
είναι οδηγοί.

Μέσα στο ψυγείο
άνοιξε να μπεις
για να μείνεις φρέσκος
να διατηρηθείς.

5. Η αρκούδα


Μιαν αλυσίδα μου δένουν γύρω στο λαιμό
είμαι αρκούδα χορεύω γύφτικο σκοπό
είμαι αρκούδα χορεύω γύφτικο σκοπό
μιαν αλυσίδα μου δένουν γύρω στο λαιμό

Μέσα στα γήπεδα με γυμνάζουνε
τ' άγρια πλήθη να χαιρετώ
με μαϊμούδες μαζί με βάζουνε
τ' άγρια πλήθη να προσκυνώ

Στη φυλακή μου αγγέλοι μπαίνουν σιωπηλοί
ήρθε το τέλος δεν ήρθε ακόμα η αρχή
ήρθε το τέλος δεν ήρθε ακόμα η αρχή
στη φυλακή μου αγγέλοι μπαίνουν σιωπηλοί

Μέσα στα γήπεδα με γυμνάζουνε
τ' άγρια πλήθη να χαιρετώ
με μαϊμούδες μαζί με βάζουνε
τ' άγρια πλήθη να προσκυνώ

6. Στις 10 του Δεκέμβρη


Ξεπροβοδίζουν το παιδί στην παγωνιά.
'Εχει τα χέρια του στο στήθο σταυρωμένα
δεν έχει όνομα δεν έχει φαμελιά
κι είχε τα νιάτα του στην άνοιξη ταμένα.

Στις δέκα του Δεκέμβρη πομπή φανταστική
αγόρια και κορίτσια σκοτωμένα
στην άνοιξη πέρνούν ευτυχισμένα
ιδανικά κορμιά αδελφωμένα.

Καθώς κοιτάζω το αγόρι το χλομό
αρχίζει σκέπτομαι ένα αλλιώτικο ταξίδι
για όσους ζήσαμε εκείνο τον καιρό
κi ο,τι πιστεύψαμε θαμμένο έχει μείνει.

7. Ο προδότης


Κυνηγούσα μέσα στην Αθήνα
ήμουν τότε αμούστακο παιδί
είχα ένα πιστόλι και μια φίνα
αισιοδοξία τρομερή.

Η καθοδήγηση με στέλνει για να βρω
έναν προδότη που στη Γούβα τριγυρίζει
βρίσκω το σπίτι και την πόρτα του χτυπώ
κι η μάνα του με γέλιο με καλωσορίζει.

«Κάτσε γιόκα μου να ξαποστάσεις
όπου να 'ναι ο γιόκας μου θα 'ρθεί
για την φτώχεια μας μην μας δικάσεις
η καρδιά μας μόνο είναι καλή».

Τήνε κοιτάζω, σκέπτομαι πως να της πω
πως ήρθα τον προδότη γιο της να σκοτώσω
πάνω στο αίμα του παιδιού της τ'αχνιστώ
μια Ελλάδα Νέα πάω τωρα να στεριώσω!

8. Ο κολίγος


Στρατιώτες ορκισμένοι μπήκαν στα Καλάβρυτα
ξέρεις τι σε περιμένει, όλα μαύρα κι άδικα.

Του καιρού μας οι στρατιώτες δεν ορκίζονται ποτέ
είναι όλοι ιδιώτες με προσωπικό σωφέρ.

Στρατηγοί και Φαρισαίοι μπήκαν στο κονάκι μου
ξέρω τι περιμένει, γράφω το χαρτάκι μου.

Το εισόδημά μου γράφω κι αφαιρώ το νοίκι μου
και στο τέλος υπογράφω και την καταδίκη μου.

9. Τη Ρωμιοσύνη να την κλαις


Θα σας μιλήσω μ'ένα αλλιώτικο σκοπό
μη μου θυμώσετε πολύ παρακαλώ
ψάχνω να βρω τη Ρωμιοσύνη
κι αυτό το πάθος μου τη δίνει.

Τη Ρωμιοσύνη τώρα να την κλαίς
να το συνηθίσεις να το λες.

Στην απορία μου απάντηση ζητω
με αποφεύγουνε με παίρνουν για τρελό
η Ρωμιοσύνη παντρεμένη
είναι ευτυχής και γκαστρωμένη.

Τη Ρωμιοσύνη τωρα να την κλαίς
να το συνηθίσεις να το λες.

Αυτά τα λόγια είναι παρανοικά,
αφ'ου γκαστρώθηκε σημαίνει είναι καλά
με κουμπάρο τον Καρούδα
«έξω οι Βάσεις απ'τη Σούδα».

Τη Ρωμιοσύνη τωρα να την κλαίς
να το συνηθίσεις να το λες.

10. Οραματισμός
Τα κρύσταλλα του αβύσσου



Ψηλά στα χέρια κρατούν
μαύρα πανιά και θρηνούν
του κόσμου οι μαύρες μάνες
ανάβουν λαμπάδες.

Μέσα στα τάρταρα να φωτίσουν
ξάνθον αρχάγγελο να ξυπνήσουν.

Να γίνει φως γαλανό
τραγούδι συμπαντικό
τη γη να κατακλύσει
και να μας οδηγήσει

Μέσα στα κρύσταλλα της αβύσσου
μπροστά στις πόρτες του Παραδείσου.

11. Καλά βουνά


Καλά βουνά μου μενεξιά στα σύννεφα ντυμένα
τι με κοίτατε σοβαρά, βαριά και πονεμένα;

Το μονοπάτι της ζωής τώρα το παίρνω μόνος
όσο κι αν ψάξεις δε θα βρεις πόσο πονάει ο πόνος.

Κι εσείς παιδιά ερημικά τον κόσμο δεν κοιτάτε
μες στην κρυφή στοά μονάχοι περπατάτε.

12. Το ταξίδι


Μια δρασκελιά Πετράλωνα - Θησείο
δυο δρασκελιές Συγγρού - Καισαριανή
βαθιά μες στου μυαλού μου το αρχείο
συννεφιασμένη είναι πάντα η Κυριακή.

Μη με κοιτάς με μάτια βουρκωμένα
μες στην καρδιά μου τα 'χω σφραγισμένα
τα όνειρά μας τα χαμένα.

Πρωϊ πρωϊ θα σεργιανίσω
θα πάρω δρόμο μακρινό
τους φίλους θ' αποχαιρετήσω
θα ξαποστάσω πριν να 'ρθεί το δειλινό.

Στο μακρινό ταξίδι μου θα πάρω
όταν θα μείνω μόνος με το Χάρο
το τελευταίο μου τσιγάρο...

13. Τέλος
Ορχηστρικό


Pagina principale CCG

Segnalate eventuali errori nei testi o nei commenti a antiwarsongs@gmail.com




hosted by inventati.org